Home

n.a.l.v. BYPASS |26/01/2017 | The Art Couch

by Frederic De Meyer

 

Complex en toegankelijk… ontdek het nieuwste werk van Joke Raes

 

©Joke Raes, 2017

 

' (...) “De èchte natuur kan men in de toekomst misschien nog enkel in kunst zien”, vertelt ze me tijdens mijn bezoek. Een boutade, ongetwijfeld, niettemin sprekend voor haar visie op de wereld. Mens en natuur zijn in een soort conflict verwikkeld, waarbij de mens tracht de natuur te manipuleren, die langzamerhand verdwijnt. Het verklaart haar installatie in het Amazonewoud, waar ze gedaantes liet verschijnen en verdwijnen in de dikke begroeiing. Het verklaart de licht surrealistische installatie in de botanische tuin in Gent, drie kasten waarin assemblages met verschillende materialen elk op een specifieke manier een boodschap brengen.

Dit conflict is lang niet het enige thema dat ze aankaart, maar misschien wel de belangrijkste, want het vertaalt zich in een heel sterk organisch aspect van haar werk. In haar sculpturen, zeer duidelijk, maar vooral ook in haar tekeningen, zelfs in deze die niet noodzakelijk rechtstreeks uit dit thema voortkomen.

Neem bijvoorbeeld de tien tekeningen die ze maakte naar aanleiding van de tentoonstelling ‘Bypass’, gecureerd door Eva Steynen. Eva vroeg aan zeven kunstenaars om werk te maken geïnspireerd op de tien Duino elegieën van Rainer Maria Rilke. De mystieke –niet noodzakelijk religieuze- gedichten werden reeds op talrijke verschillende manieren geïnterpreteerd, in zekere zin bieden ze een vorm van ultieme vrijheid aan kunstenaars die er zich door willen laten inspireren, en tegelijk biedt het richtlijnen, denkpistes, aanknooppunten.

Voor Joke resulteert het in een spel tussen organische wortels, als symbool voor het onderbewuste, en vertakkingen, als symbool voor de realiteit. Het geheel is vaak stormachtig –de elegieën van Rilke werden hem in een storm ingefluisterd-, een kolkende wind van tegenstrijdige gevoelens:

Lovers, if Angels could understand them, might utter
strange things in the midnight air. For it seems that everything’s
trying to hide us. Look, the trees exist; the houses
we live in still stand where they were. We only
pass everything by like a transposition of air.
And all combines to suppress us, partly as shame,
perhaps, and partly as inexpressible hope.

(uit de tweede elegie, Rainer Maria Rilke)

 

Joke bouwt een volstrekt eigenzinnig, maar bijzonder rijk en intrigerend oeuvre. Het kan op sommigen misschien een wat huiveringwekkende impact hebben, haar werk heeft vaak iets duisters en sombers, gevaarlijk en dreigends, maar, om Rilke te citeren: ‘every angel is terrible’… (...)'

 

lees verder:

http://www.theartcouch.be/top-4/complex-en-toegankelijk-ontdek-het-nieuwste-werk-van-joke-raes/

---

 

-----

----

 

 

 

 

______

 

H ART 26.05.2015

 

________________________________________________________________________

 

 

H ART 16.04.2015

 

 

 

________________________________________________________________________

 

 

________________________________________________________________________

 

 

 _______________________________________________________________________

 

 

 

________________________________________________________________________

 

____________________________________________________________________________

 

 

________________________________________________________________________

 

 

________________________________________________________________________

 

Deze drie Antwerpse initiatieven geven het begrip 'kunstgalerie' een nieuw elan

Eric Rinckhout − De Morgen - 31/03/14, 19u30

 

Terwijl er almaar nieuwe, internationale kunstgaleries de deuren openen, zeker in Brussel, steken in de marge interessante alternatieven de kop op. Zo zijn er in Antwerpen recent initiatieven bijgekomen als kunstenaarscollectief Workplace, huisgalerie DEVIATIONS en kunstenaarscoach Sofie Van de Velde / G262. Alledrie vullen ze het begrip 'galerie' eigenzinnig in.

De huisgalerie 

  • © Debby Termonia.

    Eva Steynen ontvangt kunstenaars én publiek in een rustige persoonlijke sfeer van haar huisgalerie DEVIATION(S).

  •  

    Er wordt te weinig gekocht uit liefde voor kunst.

In een rijhuis in een stille straat tussen Zurenborg en Berchem heeft Eva Steynen sinds een jaar 'huisgalerie' DEVIATION(S). Ze stelt werk van een of meer kunstenaars tentoon of nodigt een gastcurator uit in de gelijkvloerse woonkamers van haar typische herenhuis van rond 1900. Ze maakt één tentoonstelling per seizoen, veelal met weinig bekende artiesten die voor het eerst samengebracht worden. Haar aanpak als gastvrouw is een combinatie van de salons van vroeger en Chambres d'Amis, de spraakmakende tentoonstelling die Jan Hoet in 1986 in Gentse woonhuizen opzette.

"De kunstenaars zijn bij mij te gast", zegt Eva Steynen. "En ik ontvang hier ook het publiek. Bij nocturnes en vernissages staat de deur open, op andere momenten moeten de mensen aanbellen. Men komt hier op bezoek en kijkt in een rustige, persoonlijke sfeer naar kunst."

"Ik ben in dit huis opgegroeid", vertelt ze. "Mijn ouders hebben hier vijftig jaar gewoond en toen mijn moeder twee jaar geleden overleed, ben ik hier weer komen wonen. In het verleden heb ik tentoonstellingen gemaakt in wat men nu pop-upgaleries noemt. Maar nu heb ik een ruimte die zich prima leent voor exposities."

"Ik ben geen no-budget galerie en ik ben ook geen verkoopsgalerie", benadrukt onze gastvrouw. "Alle kunstwerken zijn te koop en ik heb het geluk dat enkele kleine collectioneurs mij volgen. Maar ik leg andere accenten: in gewone galeries wordt alles al gauw anoniem en onpersoonlijk. Kunstenaars zijn geen handelswaar, er wordt te weinig uit liefde voor de kunst gekocht. Ik wil mijn kunstenaars soigneren, dat is ook de basis van het woord 'curator'. En het publiek ontvang ik graag zo'n beetje in de salonsfeer van vroeger. Dit is geen platform of podium, maar een ontmoetingsplek."

"Ik heb er bewust voor gekozen om geen vaste kern van kunstenaars te vertegenwoordigen. Maar wanneer een kunstenaar hier exposeert, is er wel een intense samenwerking en promotie." Ook in de aanloop naar een tentoonstelling is de samenwerking zeer persoonlijk. "Roeland Tweelinckx is vooraf uren komen kijken en nadenken over zijn ingrepen in de ruimte. Kunstenaars gedragen zich hier helemaal anders dan in een galerie. Dat geldt ook voor de bezoekers."

De lopende tentoonstelling gaat over kijken, een thema dat Eva Steynen na aan het hart ligt. "Mensen kijken te snel, nemen te weinig tijd. Die wil ik hen hier wel bieden." De Naamse kunstenaar Benoît Félix heeft een speciaal werk in situ gemaakt: een grote sculptuur die lijkt te zijn gemaakt van metaal, maar bij nader inzien van papier is. Zijn werk, net als dat van Christian Van Haesendock en Roeland Tweelinckx, gaat over kijken en de verraderlijkheid ervan.

"De naam DEVIATION(S) heb ik uit een filosofisch woordenboek. Ik wilde wat dwars zijn in deze stad met een N-VA-burgemeester, daarom heb ik een Franse naam gekozen. Ik haal ook graag Franstalige kunstenaars naar Antwerpen en heb bezoekers uit Brussel en Luik. De naam verwijst naar de omweg: daar hou ik van. Dat heb ik geleerd bij filosoof Erik Oger: de schuine blik is belangrijk, niet de focus maar wat in de periferie zit. Met deze huisgalerie zit ik ook letterlijk in de periferie."

'Not all I see is there' tot 25 mei in EVA STEYNEN. DEVIATION(S), Zurenborgstraat 28, Antwerpen. Za-zo 14-18u en na afspraak. Nocturne Borger op 2 mei: 18-22u.

 

________________________________________________________________________

 

Waterschoenen

vrijdag 11 april 2014

'Not all I see is there' met Benoît Félix, Christian Van Haesendonck en Roeland Tweelinckx bij Eva Steynen.Deviation(s) (Antwerpen)

 

Een jaar geleden startte Eva STEYNEN op de benedenverdieping van haar voormalig ouderlijk huis in de Antwerpse Zurenborgstraat een eigen tentoonstellingsproject:

 

'Eva Steynen.Deviation(s)'

 

Graag wou er ik meteen bij de eerste tentoonstelling bij zijn, maar om allerlei redenen is het pas nu, bij de vierde activiteit gelukt.

De voldoening is er dan ook niet minder om. Met de Michelingids in het achterhoofd zeg ik meteen: Cette 'Déviation' vaut le détour !

 

Voor Eva STEYNEN (°1967) is deze kunstruimte het logische gevolg van haar activiteiten in de wereld van theater, film, beeldende kunst. Sinds 2008 realiseerde ze als onafhankelijk curator verschillende tentoonstellingen. Met een eigen stek creëert ze nu nieuwe en ruimere mogelijkheden.

Ze heeft meteen ook aansluiting gevonden bij het gemeenschappelijk initiatief van verschillende galeries in Borgerhout, Antwerpen Noord en Berchem onder de noemer 'BORGER'. De gezamenlijke nocturnes en vernissages willen het publiek een ruim aanbod bieden.

 

 

Eva Steynen . Deviation(s)

 

 

Met de tentoonstelling 'NOT ALL I SEE IS THERE' ligt de nadruk op het KIJKEN: wat we zien, wat we denken te zien, want we niet zien, wat we willen zien, wat zich buiten ons blikveld afspeelt. De titel is gebaseerd op een schilderij van Sam FRANCIS (1923-1994) uit 1969.

 

Eva Steynen heeft drie kunstenaars samengebracht die elkaar niet kenden, maar die in WATERSCHOENEN elk apart reeds verschillende keren aan bod kwamen. 

 

Benoît FELIX ontdekten we al in 2008 en solo in april 2012 bij galerie budA (Asse). Christian VAN HAESENDONCK kruiste ons pad bij galerie EL (Welle), waar we hem begin 2011 omschreven als 'een flaneur in de marge' en keerde er in maart 2012 en juni 2013 terug. Roeland TWEELINCKX merkten we vorig jaar op in Villa De Olmen (Wieze), maar ook bij galerie De Ziener (Asse).

Nu hebben ze elkaar gevonden in een ruimte die nog wat sporen draagt van de vroegere bewoning, maar toch ook een allure van neutraliteit bezit. In en met dat decor gaan ze elk op hun manier aan de slag.

 

 

Benoît Félix, PAS LE DESSIN D'UNE CHOSE, LA CHOSE D'UN DESSIN (INCARNATION)

Uitgeknipte tekening aan de muur bevestigd met naalden, potlood op tyvek, 2014 (detail)

 

 

Van Benoît FELIX (°1969) springt allereerst een werk in het oog dat er uitziet als een grote wandtekening. Wie dichterbij komt ontdekt echter een uitgeknipte potloodtekening op 'tyvek', die met spelden op enige afstand van de muur hangt, waardoor ook het spel van licht en schaduw een rol speelt. 'Pas le dessin d'une chose. La chose d'un dessin (Incarnation)' heet deze 'wandsculptuur'. Wie eerder  gelijkaardige werken van Benoît Félix gezien heeft, staat ook hier vol bewondering voor zijn precieuze, ambachtelijke techniek van uitsnijden en de perfecte spanning.

 

Er tegenover presenteert hij de 'onmogelijke' video 'Dessine ce par quoi tu passes/passe pa ce que tu dessines', een onmiskenbare ode aan de fantasie en de ontsnappingsmogelijkheden daaraan verbonden.

Maar er zijn ook de onverwachte objecten en het resultaat van zijn performance tijdens de vernissage (of hoe tellen een wel heel aparte dimensie kan krijgen).

 

 

 

Roeland Tweelinckx, COMPOSITION WITH FOLDED PAPER,

C-print op Hahnemühle Photo Rag Brite White, 40 x 50 cm,

editie van 3, genummerd 1/3, 2013

 

 

Roeland TWEELINCKX (°1970) stelt het kijkvermogen van de bezoekers op scherp met zijn onverwachte ingrepen. Hij gaat letterlijk aan de slag met de ruimte, zaagt en recupereert, toont zich als een soort goochelaar die een 'Cardboard Box' in schijnbaar onmogelijk evenwicht houdt en neemt ons flink te grazen met zijn 'Composition with folded paper'.

What you see is what you get ... of toch maar niet ... (?). Minimale middelen zorgen voor subtiele effecten.

 

 

 

Christian Van Haesendonck, DRAWING ARCHIVE "C",

2 dozen van 32 + 48 tekeningen, viltstift, bic op papier, 11,5 x 12 x 24 cm, 2013

 

 

De achterste ruimte is grotendeels het terrein van Christian VAN HAESENDONCK (°1957), wiens speelse tekeningen meestal letterlijk in de marge ontstaan, als nevenactiviteit tijdens andere bezigheden. (Ik moet hier plots denken aan de 'telefoonkribbels' die Ermias Kiflyesus verzamelt en verwerkt)

Maar Van Haesendonck maakt zelf zijn 'kribbels' op de rand van een blad, een map of een bierkaartje. Die onderbewuste of onbewuste gedachten krijgen een autonoom beeldend karakter. De kunstenaar toont zich ook als archivaris van zijn eigen werk zoals in 'Drawing Archive "C" '.

 

 

KIJKEN IS DE BOODSCHAP !

 

Not All I See is There

 

Benoît Félix - Christian Van Haesendonck - Roeland Tweelinckx

 

tot 25 mei 2014

bij

Eva Steynen.Deviation(s)

Zurenborgstraat 28

2018 ANTWERPEN

 

zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

 

Nocturne BORGER vrijdag 2 mei: 18 - 22 uur

 

Tijdens de finissage op 25 mei 2014 (15 - 20 uur) zal de nieuwe editie van deze tentoonstelling gepresenteerd worden.

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

 

Bron: http://waterschoenen.blogspot.be/2014/04/not-all-i-see-is-there-met-benoit-felix.html

________________________________________________________________________

 

_____________________________________________________________________

 

___________________________________________________________________